
گروهي از محققان آمريكايي موفق به شناسايي مكانيسمي شدهاند كه سبب ميشود نور درد را در مبتلايان به ميگرن افزايش دهد.
به گزارش خبرگزاري فرانسه، محققان
ميگويند در حين يك حمله ميگرني، درد نيمي از جمجمه را فرا ميگيرد و با
نشانههايي مانند حالت تهوع، خستگي و ناراحتيهاي بينايي همراه ميشود.
در اين حالت تحمل نور سخت بوده و فرد براي تسكين درد خود از نور گريزان ميشود.
محققان دانشگاه هاروارد آمريكا بررسيهايي را روي افراد نابينا كه در حين حمله ميگرني در معرض نور قرار ميگرفتند انجام دادند. گروهي از اين افراد در اثر ابتلا به ناراحتيهاي چشمي نابينا شده بودند و قادر به ديدن نور و سايه نبودند، اما دسته دوم قادر به ديدن سايه و نور كم بودند.
بررسيها نشان داد مواجهه با نور درد را در گروه اول تشديد نميكند در حالي كه در گروه دوم به ويژه در نور آبي و خاكستري اين اتفاق ميافتد. اين به آن معني است كه مكانيسم درد عصب بينايي را دخيل ميكند. سلولهاي شبكيه گيرندههاي نوري شامل ملانوسپين دارند كه نوعي محرك بيولوژيك خواب و بيداري و تنها گيرنده نور در افراد نابينا است. بررسي روي موشها نشان داده است در حين حملات ميگرني گروهي از عصبها تحريك ميشوند، نور نوعي فعاليت الكتريكي را در عصبها ايجاد ميكند كه حتي در تاريكي نيز باقي ميماند و به تدريج از بين ميرود به همين دليل است كه افراد مبتلا به حملات ميگرني حتي پس از 20 تا 30 دقيقه در تاريكي بودن هم حس گريز از نور را دارند.
منبع : بيتوته